maandag 11 februari 2013

KROONSTUK


Een reconstructie van de Flora Akroterion, het kroonstuk van de tempel.

Hoe het Parthenon er door de jaren heen uitgezien heeft, is te zien op onderstaand filmpjuh.




En tot slot nog een kort bezoek aan het museum en een link naar een site over de godin Athena.


₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪

UPDATE

Een documentaire over hoe de expositie tot stand is gekomen. Full screen kijken is aan te raden.




"DOCUMENTARY FOR THE NEW ACROPOLIS MUSEUM.

The new Acropolis Museum was designed with two objectives: the first to offer the best conditions for the exhibition of its exhibits and secondly to be a Museum that welcomes and befriends its visitors.

A walk through its galleries is a walk through history -- between the masterpieces of the Archaic and Classical periods, but also in the ancient neighborhoods of Athens.

The Museum offers many opportunities for rest and recreation, as well as a visitor friendly environment for some of the most emblematic works of antiquity.

Today, the new Acropolis Museum has a total area of 25,000 square meters, with exhibition space of over 14,000 square meters, ten times more than that of the old museum on the Hill of the Acropolis. The new Museum offers all the amenities expected in an international museum of the 21st century."


₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪

Parthenon galerij



In de Parthenon galerij krijg je het idee dat je in de tempel zelf aanwezig bent.
Het is gebouwd met de exacte afmetingen van het echte gebouw dat je door het raam kunt zien.
Alleen de zuilen zijn vervangen door metalen buizen. Dat is weer jammer, maar geeft wel een eigentijds tintje aan het geheel. Het museum heet immers NEW Acropolis Museum.


 Stukje wiki:

“Het Parthenon (Παρθενών) had 92 metopen van gemiddeld 1,2 m. hoog en 1,25 m. breed. Aan de voorkant (de oostkant) was er een Titanomachie, een strijd tussen goden en titanen op afgebeeld, aan de westkant een Amazonomachie, een strijd tussen Grieken en Amazonen, aan de noordkant taferelen uit de Trojaanse oorlog, en aan de zuidkant een Centauromachie, een strijd tussen Lapithen en centauren. Met deze mythische gevechtstaferelen verbeeldden de Atheners de overwinning op de Perzen.

Aan de binnenkant van de colonnade was de architraaf rond de buitenkant van de cella versierd met een doorlopend fries van 160 m. lang en 1 m. hoog. Hierop was de processie tijdens de jaarlijkse Panathenaeën afgebeeld waarin de arrephoren het nieuwe gewaad voor Athena dat zij hadden geweven, naar de godin brachten.

Op de twee frontons waren momenten uit het leven van Athena afgebeeld. Op het oostelijke fronton was de geboorte van Athena uit het hoofd van haar vader Zeus in aanwezigheid van de andere Olympische goden te zien. Hiervan zijn een liggende Dionysos en een paardenhoofd bewaard. Op het westelijke fronton was de strijd te zien tussen Poseidon en Athena om het bezit van Attica. Hiervan is een groep van Cecrops met zijn dochters bewaard.

Al het beeldhouwwerk was beschilderd met rode, blauwe en gele verfstoffen.”

Ja, ook dit was oorspronkelijk geen wit gebouw. Hoe het er uitgezien kan hebben wordt afgebeeld op dit schilderij van Sir Lawrence Alma Tadema.


Alma Tadema – Pheidias toont het fries van het Parthenon aan zijn vrienden

Het is echter niet zeker of Pheidias zelf aan de tempel gewerkt heeft.
Maar het is in ieder geval zijn stijl.
Indrukwekkend moet het er zeer zeker uitgezien hebben met al die mooie kleuren.

₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪

zondag 10 februari 2013

FACE TO FACE



In het gedeelte met beelden uit de Hellenistische en Romeinse tijd waren het vooral de gezichten die mijn aandacht trokken. Ik zag er het gezicht van Artemis Brauronia van Praxiteles 



en dat van Alexander de Grote.


Maar ik had niet verwacht plotseling oog in oog te staan met Agrippina de jongere, de moeder van keizer Nero.


Agrippina was ooit een bijnaam van me. Dat kwam omdat ik eens een keer tijdens de les Latijn een tekening had gemaakt van keizer Nero. En prompt werd ik de moeder van Nero: Agrippina.



De eerste keer dat ik een beeld van haar zag was in het Louvre in Parijs. Ik was op zoek naar de beelden uit de Romeinse tijd. Helaas waren die nergens te bekennen.
In mijn beste schoolfrans vroeg ik aan een suppoost waar ik die kon vinden. Ze waren tijdelijk niet voor publiek toegankelijk. Maar een zielige blik en een lief smekend stemmetje deden wonderen. Ik mocht mee naar het depot waar ze op dat moment opgesteld waren. En daar zag ik haar, Agrippina Minor. Mijn alter ego.  

₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪

zaterdag 9 februari 2013

Het kapsel van de Karyatiden



De lange golvende haren van de Archaïsche beelden waren al helemaal top, maar eigenlijk zijn die kapsels niets vergeleken met de haardracht van de Karyatiden.




De Karyatiden (de naam betekent letterlijk priesteressen uit Karyai) waren de zuilen van het Erechtheion, de tempel genaamd naar koning Erechtheus. 
Deze Karyatiden, het zijn nogal struise dames (dat moet wel als je een tempeldak op je hoofd moet dragen), zijn nog maar met z’n vijven. Ze behoren tot de topstukken van het museum.


Op de Akropolis zelf zijn ze vervangen door replica’s. Maar hier staan ze veilig en droog. Zo veilig zelfs dat nummer zes er ook makkelijk bij kan.
Kom maar op met die hap British Museum, nu geen smoesjes meer!



Ze hebben het er prima naar hun zin daar. Af en toe krijgt er zelfs eentje een heuse schoonheidsbehandeling. 




Het publiek kan daar ook van meegenieten.



Als je zelf lang haar hebt en je wilt net zo’n kapsel, dan kun je in onderstaand filmpjuh kijken hoe je dat zelf kunt maken.


₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪




haar en sieraden


Behalve naar de kleding, keek ik ook naar de haardracht en de sieraden. 




























De oorbellen waren veelal met bloemmotief.  
















Daar waar de oorbellen ontbraken, was wel te zien dat er gaatjes in de oren waren.


₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪


KLEUR





₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪

Archaïsche galerij



In de Archaïsche galerij veel jongens en meisjes (kouroi en korai) gezien.
Natuurlijk kende ik al veel van deze beeldhouwwerken van afbeeldingen uit boeken en van internet. Maar het leuke van het New Acropolis Museum is dat je de beelden van alle kanten kunt bekijken. Zo krijg je alle details van het beeld goed te zien.

 


Wie denkt dat het allemaal witte beelden waren, heeft het goed mis. Ze waren allemaal bont gekleurd. Op sommige beelden is nog een zweem van de oorspronkelijke kleur te zien. Dan blijkt dat ze hele mooie stoffen gebruikten voor hun kleding.
Hieronder een paar voorbeelden van hoe het er uitgezien kan hebben.




En de jongens...
... die waren veelal naakt.


₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪

MORNING AT THE MUSEUM


Als je The New Acropolis Museum wilt bezoeken, loop je eerst over dikke glazen platen waaronder de archeologische afgravingen duidelijk zichtbaar zijn. Je loopt in feite over de vindplaatsen.


Bij binnenkomst ontdek je dat je bij een bezoek aan dit museum de indruk krijgt dat je de hellingen van de Akropolis beklimt.


Op de begane grond ook weer die dikke glazen platen. Hier staat wat in de heiligdommen op de hellingen van de Akropolis is gevonden uitgestald. Tevens is hier een collectie van allerlei alledaagse voorwerpen te bezichtigen.
In die heiligdommen werden goden, helden en nymphen vereerd. Hier werden vooral veel votiefgeschenken gevonden.



Vooral de geschenkjes die gevonden zijn in het openluchttempeltje van de Nymph die de beschermster was van het huwelijk hebben diepe indruk op me gemaakt. Allerlei soorten spinklosjes, parfumflesjes en –potjes en speelgoed. Dat laatste, daar werd afstand van gedaan omdat ze door in het huwelijk te treden overgingen in een nieuwe levensfase. Heel symbolisch.
Ik vond ze echt heel mooi. En dan begint het bij mij te kriebelen om stiekem met een klein schepje te gaan graven om ook van dat moois te vinden. Heel fout en heel erg verboden ook.
Maar gelukkig verkopen ze in het museumwinkeltje allerlei replica's. Hoefde ik niet te gaan graven en hield ik daar ook geen pijnlijke rug en zwarte nagels aan over.



₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪


dinsdag 13 november 2012

Schoonheid en Mooie Stad



Όμορφη πόλη φωνές μουσικές
απέραντοι δρόμοι κλεμμένες ματιές
ο ήλιος χρυσίζει χέρια σπαρμένα
βουνά και γιαπιά πελάγη απλωμένα

Θα γίνεις δικιά μου πριν έρθει η νύχτα
τα χλωμά τα φώτα πριν ρίξουν δίχτυα
θα γίνεις δικιά μου

Θα γίνεις δικιά μου πριν έρθει η νύχτα
τα χλωμά τα φώτα πριν ρίξουν δίχτυα
θα γίνεις δικιά μου

Η νύχτα έφτασε τα παράθυρα κλείσαν
η νύχτα έπεσε οι δρόμοι χαθήκαν

₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪

Mooie stad, muzikale stemmen
eindeloze straten, gestolen blikken
de zon verguldt overal de handen
bergen en bouwwerken, uitgestrekte zeeën

Je wordt de mijne nog voor de nacht komt
nog voor de bleke lichten netten werpen
word je de mijne

Je wordt de mijne nog voor de nacht komt
nog voor de bleke lichten netten werpen
word je de mijne

De nacht kwam, de luiken gingen dicht
de nacht viel, de wegen verdwenen

₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪




Griekse Glamour


Mode en trends uit het oude Griekenland.